THE YELLOW JOURNAL IN BERLIN -GERMANY-

Η ΑΠΟΔΗΜΗ-ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ-ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ & ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΟΥΔΕΤΕΡΗ HΛΕΚΤΡΩΝΙΚΗ ΚΑΙ H ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ-ΙΝΤΕΡΝΕΤ- ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "THE YELLOW JOURNAL" ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟY-LIQUIDATOR-PUBLISHER - HERRAUSGEBER- & (M&A'S BUSINESS EXPERT) ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ. ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΤΕΙ ΠEΙΡΑΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ-ΤΟΥ ΡΟΥΣΒΕΛΤ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟY ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ M&A’S BUSINESS- ΚΑΙ ΤΟΥ IEK OMHΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ & ΜΜΕ)

(ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ (WWW.DFJV.DE) KAI ANΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ!....) HΔΗ 7 (ΕΠΤΑ) ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ!!!... Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΥΤΗ ΑΝΑΓΝΩΡΗΣΤΗΚΕ ΔΙΕΘΝΩΣ ΣΤΙΣ 17.08.2016 ΑΠΟ 130 ! (ΚΡΑΤΗΚΕΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΔΙΑΣΗΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΡΑΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΣ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΑΛΛΑ ΛΟΙΠΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΜΜΕ-ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ-ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ ΚΤΛ!...)

EIN BEISPIEL MIT EINE SENDUNG IN DEN YOU TUBE: (ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ ΓΙΑΝΝΗ): https://www.youtube.com/watch?v=khbO6IcjB5Y&feature=youtu.be

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΤΙΣ 12.11.2016 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΒΕΡΟΛΙΝΕΖΩΝ ΜΟΝΗΜΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΕΚΕΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ ΠΟΙΟΤΗΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΩΝ ΣΟΒΑΡΩΝ ΑΚΑΙΔΗΜΑΪΚΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΑΤΗΣΤΗΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΗΣ EUROSTAT ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ (EURO-PARLIAMENT): 72.751 ΑΤΟΜΑ!


EINE ANGEMELDETE VON DEM HERRN SELBER DEN GIANNIS TSIRIGOTIS (JOHN RIGOTI) INTERNETZEITUNG AN DEN HANDELSKAMMER UND ANS AMTSGERICHT UND AN DAS HANDELSREGISTER DER HAUPTSTADT DER BRD UND ALSO VON BERLIN -TEMPELHOF- UND AN DEN LISTEN MIT EINE STEUERNUMMER INS FINANZAMT BERLINS -TEMPEHOF- UND AUCH AN DIE DEUTSCHE (AHK) ATHENER HANDELS & INDUSTRIEKAMMER HIER IN ATHEN UND IN GRIECHENLAND!... UND AS DIE GRIECHISCHE HANDELKAMMER VON ATHEN AUCH FUER DIE ZEITSPANNE VON DEN MONAT JULI BIS DEN VORHERIGEN LAUFENDEN OKTOBER DES JAHRES DES 2016!... ALSO ES IST EIN NORMALES UND EIN LEGALES MEDIENEINZELPERSONUNTERNEHMEN!

ZWEI BUERO-FIRMEN-STUDIO SITZE!:

EINS IN BERLIN UND EINS WILLENSHAFTIG GLEICHFALLS IN ATHEN AUCH DAZU!...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΜΕΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ ΣΤΗΝ ΓΗ ΣΤΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΠΕΙΤΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 12.12.2016:

FACEBOOK: https://www.facebook.com/profile.php?id=100014404248758

E-MAIL: THEYELLOWJOURNALBERLIN@T-ONLINE.DE

TWITTER: https://twitter.com/GIANNISTSIRI2

http://www.ellinikes-epixeiriseis.de/products/the-yellow-journal-i-elliniki-efimerida-toy-verolinoy/

DIE HANDYNUMMER DER INTERNETZEITUNG "Y.J." BERLIN IN ATHEN! SIE KOENNEN RUHIG SELBST PERSOENLICH MIT DEM HERRN GIANNIS TSIRIGOTIS (JOHN RIGOTI) HIER BITTE SPRECHEN: 0030 / 6948717006


Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

ΕΤΣΙ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΟΥΣΕ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Η VALERIE PLAME ΤΗΣ CIA !!! ΔΡΟΥΣΕ ΩΣ Η ΞΑΝΘΙΑ ΧΑΖΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΑ ΜΕ ΤΑ ΓΑΛΑΝΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ Valerie Plame: Στρατολογούσα πράκτορες στην Αθήνα για συμφέροντα των ΗΠΑ !!!

THE "YELLOW JOURNAL" (Y.J.) BERLIN
Τι λέει η πρώην πράκτορας της CIA στην αυτοβιογραφία της «Fair Game» που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα

Πώς στρατολογούσε πράκτορες στην Αθήνα. Κυκλοφορούν Αμερικανοί πράκτορες ανάμεσά μας;

Αν ναι, πώς δρούν, τι είδους ζωή κάνουν και τι προσπαθούν να πετύχουν; Μια –έστω και περιορισμένη- απάντηση σε όλα αυτά δίνει η πρώην πράκτορας της CIA Βάλερι Πλέιμ, με την αυτοβιογραφία της «Fair Game» (Τίμιο Παιχνίδι), που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα στις ΗΠΑ. Πολλά κομμάτια της βέβαια, είναι εμφανώς λογοκριμένα από τη CIA, που διατηρεί αυτό το δικαίωμα σε όλα τα γραπτά νυν και πρώην πρακτόρων της. Για αυτό το λόγο πολλές αναφορές σε τοποθεσίες ή πρόσωπα-κλειδιά έχουν απαλειφθεί και τη θέση τους στο βιβλίο έχει πάρει μια γκρίζα γραμμή!

Το κύριο μέρος του βιβλίου είναι αφιερωμένο στο σκάνδαλο «Πλέιμ-γκέιτ» που συντάραξε το Λευκό Οίκο και αφορά στην αποκάλυψη της μυστικής ταυτότητάς της από Αμερικανό δημοσιογράφο, με διασυνδέσεις στο στενό περιβάλλον του προέδρου Μπους.

Το δεύτερο κεφάλαιο, όμως, του πολυσυζητημένου βιβλίου είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στη ζωή της γοητευτικής ξανθιάς κατασκόπου στην Αθήνα: από την άνοιξη του 1989, που η 26χρονη τότε Πλέιμ νοίκιασε ένα διαμέρισμα στα βόρεια προάστια και ανέλαβε την πρώτη της αποστολή στο εξωτερικό (επισήμως, ως απλή υπάλληλος της πρεσβείας των ΗΠΑ) μέχρι το 1992, που αποδεσμεύτηκε από το κυνήγι των τρομοκρατών της «17 Νοέμβρη» και γύρισε στην Ουάσιγκτον.
Αποτέλεσμα εικόνας για Valerie Plame

«Με τους επιχειρηματίες, τους ξένους διπλωμάτες, τους κομμουνιστές, τα γραφεία παλαιστινιακών και μεσανατολικών οργανώσεων, τους ιστορικούς και γεωγραφικούς δεσμούς με την Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή, τους εύκολους στόχους για τους τρομοκράτες και τις εκτεταμένες ακτογραμμές και τα νησιά, η Ελλάδα ήταν ένας σημαντικός τόπος για την Υπηρεσία (σ.σ. CIA)», διαβάζουμε στον επίλογο του βιβλίου.
Τι έκανε λοιπόν η Βάλερι Πλέιμ στην Αθήνα; Ο ρόλος της στην Ελλάδα:

«Η αποστολή της για τη CIA ήταν να βρίσκει πηγές και να στρατολογεί πράκτορες που θα βοηθούσαν την κυβέρνηση των ΗΠΑ να κατανοήσει, να προβλέψει και να επηρεάσει καλύτερα τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα»

Περιγράφοντας μία από τις πρώτες τις ημέρες στην Αθήνα:

«Κάθισα στη μικρή ξύλινη καρέκλα μου σε μια υπαίθρια καφετέρια σε ένα πολυσύχναστο, γεμάτο ενέργεια μέρος της Αθήνας και ασχολούμουν με την ανάγνωση ενός τουριστικού οδηγού κι ενός χάρτη.

Αποτέλεσμα εικόνας για Valerie Plame

Ήταν η καλύτερη ώρα: νωρίς το απόγευμα, ο καύσωνας από την καλοκαιρινή ημέρα είχε κοπάσει, τα γιασεμιά μόλις άνθιζαν και γέμιζαν με αρώματα τον αέρα και το ηλιοβασίλεμα έδινε ένα ροζ και πορτοκαλί χρώμα στον ουρανό.

Παρήγγειλα ένα κρύο καφέ με τα σπαστά ελληνικά μου και κάθισα, φαινομενικά μελετώντας το χάρτη. Άναψα ένα τσιγάρο, άλλη μια κίνηση για να ταιριάξω με το πλήθος, αφού οι περισσότεροι Έλληνες καπνίζουν σαν φουγάρα και προσπαθούσα να φαίνομαι χαλαρή.

Για την ακρίβεια ήμουν πολύ νευρική και περίμενα για το στόχο μου, κάποιον που η CIA θεωρούσε ότι σχετίζεται με μία άκρως επικίνδυνη τρομοκρατική οργάνωση.

Είχαμε μια αδρή περιγραφή του από μια άλλη πηγή και γνωρίζαμε ότι συχνάζει σε αυτή την καφετέρια τα απογεύματα.

Όπως μια γυναίκα με ξανθά μαλλιά και γαλάζια μάτια, έμοιαζα όσο πιο αθώα γινόταν και αυτή ήταν η βασική ιδέα.


Συχνά όταν οι αξιωματούχοι είναι πολύ «καθαροί», δηλαδή δεν τους γνωρίζουν οι ξένες μυστικές υπηρεσίες, είναι σε θέση να εκτελέσουν τις πιο ευαίσθητες αποστολες».

«Ήμουν ενθουσιασμένη που με επέλεξαν για την αποστολή στην Ελλάδα και περνούσα μέρες ολόκληρες με τους συναδέλφους μου να σχεδιάζουμε κάθε πτυχή της αποστολής.

Το Χόλιγουντ δίνει τη λανθασμένη εντύπωση ότι οι πράκτορες της CIA παίρνουν αποφάσεις.
Στον αληθινό κόσμο της CIA υπάρχουν στιγμές αιφνίδιων ατομικών ενεργειών, οι επιτυχημένες επιχειρήσεις όμως είναι πάντα αποτέλεσμα ομαδικής προσπάθειας»

Για την πρώτη της μυστική αποστολή στην Αθήνα, σε βραδινή εκδήλωση:

«Φαινόταν να υπάρχει μια ασυνήθιστα υψηλή αναλογία περίεργα ντυμένων παρτόβιων και μια παράξενη συμπεριφορά στο πλήθος.

Εντούτοις, έβαλα τα δυνατά μου για να ανακατευτώ στο πλήθος και να μοιράσω την κάρτα μου, παίρνοντας επίσης πολλές κάρτες σε ανταπόδοση.

Την επόμενη ημέρα στο γραφείο, συγκρίναμε με ένα συνάδελφό μου τις σημειώσεις μας για το ποιους είχαμε συναντήσει και με ποιους θα έπρεπε να επιδιώξουμε να συνεχίσουμε τις επαφές μας.

Ο Τζιμ (υψηλόβαθμο στέλεχος της CIA στην Αθήνα) πέρασε τυχαία από μπροστά μας και μας ρώτησε ποιους είχαμε συναντήσει το περασμένο βράδυ.

Του δώσαμε με περηφάνεια τη μικρή στοίβα με τις επαγγελματικές κάρτες και τις κοίταξε στα γρήγορα, απορρίπτονας κάθε μία λέγοντας ‘τον έχουμε ήδη στρατολογήσει – μην ασχολείστε – αναξιόπιστος – τον έχουμε ήδη στρατολογήσει – ίσως’.

Κοιταχτήκαμε με το συνάδελφό μου και βάλαμε τα γέλια. Ο Τζιμ είχε πάει νωρίτερα στο πάρτι και είχε ελέγχξει το δωμάτιο σχολαστικά. Φάγαμε τη σκόνη του»

Ποιο ήταν το καθημερινό της πρόγραμμα:

«Είχα ένα βαρύ πρόγραμμα: Μια μέρα γεμάτη δουλειά, ακολουθούμενη από μερικές ώρες στο γραφείο όπου κάναμε την ‘πραγματική’ δουλειά, διαβάζοντας εισερχόμενα τηλεγραφήματα, γράφοντας αναφορές για να τις στείλουμε στα κεντρικά γραφεία (σ.σ. στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ) και εκπονώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό, συν τοις άλλοις.

Τα απογεύματα ήταν αφιερωμένα σε συναντήσεις ή κοινωνικές εκδηλώσεις. Πολλές φορές επέστρεφα σπίτι μου γύρω στις 12.30 π.μ. και έπρεπε να είμαι στο γραφείο στις 8.30 π.μ.»

Η πρώτη της επιτυχημένη αποστολή «στρατολόγησης»:

«Ασχολούμουν με ένα πολύ έξυπνο και και με υψηλές γνωριμίες άνρθρωπο, που απολάμβανε της εμπιστοσύνης ορισμένων από τους πιο υψηλόβαθμους παίκτες του πολιτικού παιχνιδιού, για κάποιους μήνες.

Αναπτύξαμε τη γνωριμία μας πρώτα με κάποια ραντεβού στο γραφείο του και μετά με μεγάλης διάρκειας γεύματα, όπου συζητούσαμε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Δούλεψα σκληρά για να τον πείσω ότι εγώ ήμουν το άτομο που έπρεπε να μιλήσει αν ήθελε να περάσει τις απόψεις του σε αυτούς που κινούν τα νήματα στην Ουάσιγκτον»

Πώς περιγράφουν οι συνάδελφοί της την Ελλάδα:

«Βρισκόμουν σε ολοένα και μεγαλύτερη αμηχανία καθώς πολλοί από τους συναδέλφους μου έμοιαζαν αποφασισμένοι να περιφρονούν την Ελλάδα και τους κατοίκους της, απομονώνοντας τις πικρές εμπειρίες και τα μειονεκτήματα της ζωής.

Έμοιαζαν να κολλάνε στις πολλές αρνητικές πτυχές της ζωής στο εξωτερικό, κατηγορώντας την απίθανη οδηγική συμπεριφορά των Ελλήνων, την περίεργη έλλειψη οδικών σημάτων κυκλοφορίας, τις παράξενες ώρες λειτουργίας των καταστημάτων (κάποιος έφτιαξε ένα πίνακα για να ξέρει κανείς τι ώρες ήταν ανοιχτό το φαρμακείο της γειτονιάς του αν ήταν Τετάρτη, καλοκαίρι ή απόγευμα) και το διεφθαρμένο και στα όρια της κατάρρευσης κρατικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών, όπου μπορεί να περίμενες για χρόνια για να βάλεις τηλεφωνική γραμμή.

Κυρίως, αν και όχι αποκλειστικά, οι σύζυγοι των αξιωματούχων ήταν εκείνες που παραπονούντο δριμύτατα»

Για την «προθυμία» των Ελλήνων να τη βοηθήσουν:

«Είχα την ευκαιρία να εξερευνήσω μια από τις πιο ενδιαφέρουσες χώρες της Ευρώπης, καθώς έκανα τη δουλειά μου.

Η –με πολύ κόπο κερδισμένη- ικανότητά μου να μιλάω τη γλώσσα βελτιωνόταν, με τη βοήθεια των κατοίκων των πόλεων, αλλά και των χωρικών, που κυριολεκτικά άναβαν όταν έβλεπαν μια ξανθιά γαλανομάτα να προσπαθεί να μιλήσει τη γλώσσα τους».